Na de mislukte penalty van de Marokkaanse Díaz valt de zaal in Rotterdam stil

1 dag geleden 1

Poppodium Annabel in Rotterdam valt stil. Verbijstering overheerst bij de driehonderd voetbalfans na het laatste fluitsignaal in de finale van de Afrika Cup. Senegal wint en is kampioen, na een zinderende finale. Marokko heeft de hooggespannen verwachtingen niet waar kunnen maken.

„Gezonde spanning”, noemen de meeste bezoekers de nervositeit vooraf. Marokko staat weer in een voetbalfinale en dat is goed voor het zelfvertrouwen. In 1976 won het land de Afrika Cup voor het laatst, na vijftig jaar wordt het tijd om weer een grote beker aan de prijzenkast toe te voegen. Zakaria Jaiathe (34), pas een jaar in Nederland, is er ook „zeker van” dat het goed komt. Het zal weliswaar „geen makkie” worden, maar Marokko speelt de finale in eigen huis en overal is volgens hem veel support.

Verbinding

Aan de steun ligt het inderdaad niet. Op deze viewing party is Annabel omgetoverd in een voetbaltempel. Er hangen Marokkaanse shirts en vlaggen, mensen slaan op trommels en er worden lekkernijen verkocht. Het publiek is divers: jong en oud, man en vrouw, mensen met Marokkaanse roots en zonder. En wie goed kijkt ziet zelfs een enkeling met een Senegalees voetbalshirt. Annabel wilde volgens productiemanager Okke Rovekamp „iets terugdoen voor de gemeenschap”. „We hebben ook wedstrijden in de groepsfase uitgezonden, voor de finale wilden we dat heel graag nog een keer doen.”

Voetbalfans steunen het Marokkaanse elftal, maar ze hadden een spannende en uiteindelijk teleurstellende avond.

Foto Hedayatullah Amid

Veel fans willen de finale absoluut niet missen. Zo ook Mohammed Elmasoudi (28) en Rosa Marsman (27). Elmasoudi: „We zijn pas verloofd en in afwachting van ons eerste kind. Het is leuk om later tegen hem te zeggen dat we hier geweest zijn: misschien wordt hij wel de volgende voetballer van het Marokkaanse elftal.” Voor Ranya Dimna (23) is vanavond een moment om met iedereen „samen te zijn”. „We zijn blij dat Marokko zo ver is gekomen. Iedereen in de familie kijkt mee, vooral de laatste tijd. Het zorgt voor verbinding.”

Dit kan niet misgaan

Verbinding of niet, op het grote scherm worden de hoge voetbalverwachtingen niet waargemaakt. Marokko en Senegal leggen een draak van een wedstrijd op de mat, met veel overtredingen en weinig grote kansen.

Het venijn zit in de staart. De finale komt tot ontbranding en groeit uit tot een waar spektakelstuk. Een doelpunt van Senegal wordt afgekeurd en Marokko krijgt in de slotseconden van de reguliere speeltijd nog een discutabele penalty toegekend. Even lijkt het alsof het Senegalese elftal daarop van het veld stapt – uit de zaal klinkt fanatiek boegeroep. Na tien minuten onduidelijkheid mag Marokko dan toch de penalty nemen. De zaal juicht, de fans gaan staan, telefoons gaan de lucht in. Dit is het moment waarop Marokko geschiedenis gaat schrijven.

Voor het eerst in vijftig jaar weer kampioen. De fans voelen het al, dit kan niet misgaan. Toch?

Het loopt anders. Brahim Diaz (Real Madrid) neemt een aanloop en besluit te gaan voor een panenka. Een simpel stiftballetje door het midden. Als het lukt is het geweldig. Als het niet goed gaat… De keeper van Senegal heeft het door, blijft staan en vangt de bal eenvoudig op.

Verbijstering bij Marokkaanse supporters in poppodium Annabel in Rotterdam.

De zaal valt stil. Maar Abraham Muzumwa (34) lacht hardop. „Justice!” Hij komt uit Zambia en is vanavond voor Senegal, omdat zijn land eerder in het toernooi door Marokko is uitgeschakeld. Enkele momenten later mag hij weer juichen. Senegal maakt in de verlenging ook nog het winnende doelpunt. De Marokkaanse supporters in Annabel reageren gelaten.

Het land probeert het daarna nog wel, maar de droom is uiteengespat. In Annabel is iedereen er snel klaar mee: na het laatste fluitsignaal stroomt de zaal in een mum van tijd leeg. Toch overheerst de trots. De twintigjarige Adib Dardikh: „We hebben het zelf verkloot. Maar we mogen trots op ze zijn: ze zijn nog jong, het zijn goede jongens, en deze ervaring nemen we mee naar het WK voetbal aankomende zomer.” Daar sluit ook Asma Salhi (47) zich bij aan. „Ze hebben hun best gedaan, op naar het WK!”