KFO, of een vrijblijvende en niet-belerende suggestie voor iets zonder vlees

‘Wissel ’ns wat!’, heet de campagne die ons sinds twee weken vanaf menig abri probeert aan te moedigen om vaker te kiezen voor plantaardige eiwitten. Die naam is slim gevonden. Wissel ’ns wat klinkt gezellig, informeel en vooral: optioneel. „Je zou ook eens iets kunnen wisselen. Maar alleen als je zin in hebt, hoor.” Er zit in elk geval niet al te veel moeten in.

De campagne is de opvolger van de Nationale Week Zonder Vlees en, zoals NRC berichtte, hebben de organisatoren welbewust gekozen voor een niet-belerende toon. Blijkbaar trokken wij – ik gooi nu voor het gemak even een slordige 18,4 miljoen Nederlanders op een hoop – dat ‘Zonder Vlees’ niet. En begonnen we volgens initiatiefnemer Isabel Boerman al helemaal te steigeren toen de naam in 2022 veranderde in Week Zonder Vlees en Zuivel.

Maar nu is er dus deze vriendelijke uitnodiging om ons biefstukje ’ns te vervangen door een portobellosteak, onze pita’s ’ns te vullen met vegan shoarma of ’ns een BLT te maken met tofu-bacon, om maar een paar voorbeelden van recepten te noemen die te vinden zijn op www.wisselnswat.nl. Ik ben erg benieuwd of deze aanpak gaat werken. Daarbij houd ik mijn fingers crossed, want onze vleesconsumptie is in de afgelopen jaren, alle inspanningen dit te veranderen ten spijt, slechts een bedroevend piepklein beetje gedaald.

In dit hoekje van de krant beoefenen we flexitarisme. Die term is bijzonder rekkelijk, maar het komt erop neer dat ik gemiddeld maar één keer per maand vlees of vis op het menu zet, en dan als het even kan ook een vegetarisch alternatief bied. Daarnaast probeer ik regelmatig geheel plantaardig te koken, dus ook zonder zuivel en eieren. Toch moet ik toegeven dat er op dat laatste gebied zeker nog wat te winnen valt. Daarom gaan we de rest van deze maand op de vegan tour.

We starten met een recept waar mijn jongste laatst om vroeg: Kentucky Fried Oesterzwammen. Sinds Pep vlees en vis heeft afgezworen, belt hij me regelmatig met de vraag hoe hij favoriete gerechten kan ombouwen tot een vegaversie. Zo geniet zijn rendang van sojabrokken inmiddels zelfs enige faam in zijn vriendenkring (sojabrokken zijn, op peulvruchten na, echt de allergoedkoopste plantaardige eiwitbron en dus ideaal studentenvoer.) En nu had hij zijn zinnen gezet op krokant gefrituurde kip. Maar dan zonder kip.

Om eerlijk te zijn heb ik nog nooit bij Kentucky Fried Chicken gegeten, maar internet wemelt van de copycat–KFC-recepten én recepten voor veganistische versies. In sommige daarvan wordt de kip vervangen door tofu, in andere door bloemkool, maar de meest populaire vervanger lijkt toch oesterzwammen. En nu ik zelf KFO gemaakt heb, begrijp ik dat wel. Vergeleken met tofu en bloemkool bieden oesterzwammen een vleziger bite en vooral ook meer sappigheid. Daarmee komt de eetervaring, zeker wanneer je grote, stevige oesterzwammen gebruikt, best een beetje in de buurt van kip.

Zo zie je maar. Door ’ns iets te wisselen, ontdek je nog ’ns iets nieuws.